Architektura apartamentow na wynajem
Rozklad i architektura mieszkan i aparatamentow na wynajem

NAWIĄZYWANIE NIWELACJI DO ZNAKÓW WYSOKOŚCIOWYCH

Posted in Uncategorized  by admin
February 21st, 2018

Znaki wysokościowe lub repery są to trzpienie metalowe wmurowane poziomo w ściany budynków monumentalnych, w cokoły budynków zwykłych, kościołów itp. na wysokości około 60 cm ponad terenem. Trzpienie te niweluje się w stosunku do poziomu morza. Specjalne katalogi podają wysokość nad poziomem morza górnej krawędzi trzpienia z odpowiednim numerem. Nawiązanie do znaku wysokości polega na wykonaniu odczytu na łacie ustawionej na górnej krawędzi znaku. Jeżeli odczyt ten oznaczymy przez lWI to wysokość celowej określimy z równania: w = Wzw + Iw natomiast dla dowolnego punktu w terenie, którego wysokość chcemy określić z nawiązaniem do punktu wysokościowego: W A = Wzw + (l- lp), gdzie WZ – wysokość punktu stałego nad poziomem morza. Jeżeli znak wysokości jest umieszczony wysoko (zdarza się to np. przy znakach niwelacji ścisłej, umieszczanych w murach budynków na wysokości około 2 m ponad terenem), to ustawia się łatę niwelacyjną na terenie przy murze budynku w ten sposób, aby można było na niej odczytać wysokość znaku ponad terenem. Następnie wykonuje się od- czyt na łacie niwelacyjnej za pomocą instrumentu. . Wysokość celowej obliczymy w tym przypadku z równania: Wc = Wzw – L + Iw, a wysokość dowolnego punktu terenu: WA = Wzw – L + (Jw – lp), gdzie L – wysokość punktu stałego ponad punktem terenu, na którym. została ustawiona łata niwelacyjna. Zdjęcie rzeźby terenu. Przy wykonywaniu zdjęć niwelacyjnych pewnych powierzchni terenu cała powierzchnia zostaje rozbita na kwadraty. Rozbicie to wykonuje, się w terenie przy użyciu instrumentu i taśmy stalowej, a miejsca przecięcia się poszczególnych boków kwadratów oznacza się w terenie palikami. Niwelację punktów terenu oznaczonych palikami wykonuje się z zastosowaniem ciągów niwelacyjnych okrężnych, przy których jest możliwe zaniwelowanie wszystkich punktów zaznaczonych. Ciągi niwelacyjne są tak obierane, aby z każdego stanowiska instrumentu I można było zaniwelować możliwie największą ilość punktów terenu. Po wy- konaniu niwelacji wszystkie zaniwelowane punkty nanosi się na plan (według przyjętych w terenie kwadratów), zaznacza się ich wysokości i wykreśla warstwice terenu w sposób podany w rozdziale o sporządzeniu planów. Zdjęcie niwelacyjne powierzchni terenu można wykonać również innymi metodami; jak np. metodą punktów rozproszonych. Zarówno metoda siatki kwadratów jak i metoda punktów rozproszonych w drogownictwie są używane bardzo rzadko. Najczęściej stosuje się do zdjęcia rzeźby terenu metodę tachimetryczną oraz metodę niwelacji przekrojów poprzecznych (normalnie wykonywane dla projektu drogi zdjęcie prze- krojów poprzecznych). [patrz też: deska tarasowa, deski elewacyjne, cegła grafitowa ]

Tags: , ,

Powiązane tematy z artykułem: cegła grafitowa deska tarasowa deski elewacyjne

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)